het punt ‘ooit’
november 2, 2008je lippen die de wind beminnen
zoals hij zacht je haren aait
terwijl de avond over je lichaam valt
(moeiteloos vang je
het laatste roodblauw in je stralende ogen)
reikhalzend kijk ik uit
naar het dwalende ogenblik
waarop de schaduw van de dag
in de kleur van de nacht oplost
en ook wij ons in zijn mysterie verliezen
kheb er een paar gelezen deze vindt k echt mooi :) wist niet dat je zon blog had keep up the good work :)